REGULAMIN KURSU / KONTRAKT UCZESTNICTWA W KURSIE
Program, w którym bierzesz udział, jest procesem transformacyjnym opartym na pracy w grupie kobiet, obejmującym kontakt z emocjami, ciałem, relacjami i nieświadomością.
Jego celem jest odzyskiwanie kontaktu ze sobą, swoją prawdą, instynktem i sprawczością. To nie jest kurs online, który odsłuchujesz z nagrań – to przestrzeń którą tworzymy WSPÓLNIE, a ja w tym wszystkim jestem Strażniczką Procesu i Świętej Przestrzeni Transformacji.
To jest proces, który tworzymy razem – i to, jak on wygląda, zależy od każdej osoby, która w nim jest i każda osoba i jej energia i obecność są tutaj istotne.
Aby ta praca była możliwa, obowiązują poniższe zasady:
ZASADY WSPÓLNEJ PRACY
Ten program jest przestrzenią, którą tworzymy razem. Dlatego zależy mi, żebyśmy od początku miały jasność, na czym opiera się nasza wspólna praca i czego możemy od siebie wzajemnie oczekiwać.
1. Współtworzenie przestrzeni
To nie jest kurs, podczas którego ja wyłącznie mówię, a Ty tylko słuchasz. Moje kursy zawsze były interaktywne, oparte na wymianie, kontakcie i obecności.
Twoja obecność, reakcje, pytania, dzielenie się swoim doświadczeniem — wszystko to współtworzy grupę. Można to porównać do kręgu: każda osoba wnosi do niego coś swojego, nawet jeśli danego dnia mówi niewiele.
Oczywiście nikt nie oczekuje, że zawsze będziesz w pełni energii, otwarta i gotowa do intensywnego udziału. Jesteśmy ludźmi, mamy emocje i czasem po prostu przydarza nam się życie na planecie Ziemia. Ważne jest, żebyś była z nami na tyle, na ile danego dnia możesz.
2. Obecność jako część decyzji o udziale
Decydując się na ten program, zakładasz udział we wszystkich spotkaniach i robisz na nie miejsce w swoim życiu.
Nie chodzi o perfekcyjną frekwencję za wszelką cenę, ale o potraktowanie wspólnych terminów jako ważnej części procesu. Regularna obecność daje możliwość doświadczenia tego, co dzieje się nie tylko podczas pojedynczych zajęć, ale również pomiędzy nimi i w całym cyklu pracy.
3. Nieobecności
Życie bywa nieprzewidywalne. Choroba, nagła sytuacja rodzinna czy inne ważne wydarzenie mogą oczywiście sprawić, że czasem nie będziesz mogła uczestniczyć w spotkaniu.
Jednocześnie zachęcam Cię, żebyś przed rezygnacją z zajęć z powodu zmęczenia, gorszego nastroju czy trudnych emocji sprawdziła ze sobą, czy właśnie wtedy obecność w grupie nie będzie dla Ciebie szczególnie wartościowa.
Nie musisz wtedy być aktywna tak samo jak zwykle. Możesz po prostu być z nami i angażować się na tyle, na ile w danym momencie masz przestrzeń.
4. Informowanie o nieobecności
Jeśli wiesz, że nie będziesz mogła uczestniczyć w spotkaniu, proszę, napisz o tym możliwie wcześnie na naszym wspólnym czacie, zamiast wysyłać wiadomość wyłącznie do mnie prywatnie. To przede wszystkim kwestia wzajemnej informacji i szacunku wobec grupy. Dzięki temu wszystkie wiemy, w jakim składzie się spotykamy i możemy odpowiednio przygotować się do wspólnej pracy. Zapobiega to też sytuacji w której nagle na zajęciach nie ma nikogo, albo jest 1 osoba :)
5. Każda osoba ma znaczenie
Nawet jeśli jesteś osobą, która częściej słucha niż mówi, nadal jesteś ważną częścią grupy.
W procesie grupowym obecność każdej osoby wpływa na atmosferę, poczucie bezpieczeństwa i dynamikę spotkania. Dlatego zależy mi, żebyśmy pamiętały, że nie jesteśmy tutaj obok siebie przypadkiem — przez czas trwania programu tworzymy pewną wspólną całość.
6. Odpowiedzialność za siebie i swój proces
Ja tworzę ramy, proponuję kierunek pracy, ćwiczenia i sposób patrzenia na pojawiające się tematy. Natomiast to Ty decydujesz, co z tego bierzesz dla siebie i w jaki sposób wykorzystujesz to później w swoim życiu.
Jeśli podczas zajęć coś Cię poruszy, zatrzyma albo uruchomi emocjonalnie, może to stać się ważnym materiałem do dalszej pracy. Jednocześnie zawsze masz prawo zdecydować, jak głęboko chcesz w dany temat wejść.
Każda uczestniczka bierze odpowiedzialność za swoje decyzje, granice i własny dobrostan. Program nie zastępuje psychoterapii ani leczenia psychiatrycznego i, jeśli korzystasz z takiego wsparcia, warto kontynuować je równolegle.
7. Granice i szczerość
Masz pełne prawo powiedzieć „nie”, „nie chcę teraz o tym mówić”, „to jest dla mnie za dużo” albo „potrzebuję chwili”.
Bardzo zależy mi na tym, żeby w tej przestrzeni można było komunikować swoje granice otwarcie, zamiast znikać albo wycofywać się bez słowa.
Jedną z rzeczy, których możemy się tutaj wspólnie uczyć, jest również rozpoznawanie różnicy pomiędzy prawdziwą granicą a odruchem unikania czegoś, co jest dla nas trudne.
8. Sposób bycia w grupie
Mówimy przede wszystkim o sobie i ze swojego doświadczenia.
Nie analizujemy innych uczestniczek, nie diagnozujemy ich i nie udzielamy rad, jeśli druga osoba o nie nie prosi. Zamiast mówić komuś, co powinna zrobić, możemy podzielić się tym, co podobna sytuacja uruchamia w nas albo co same odkryłyśmy w swoim życiu.
Dzięki temu każda osoba ma przestrzeń do własnych odpowiedzi i własnego procesu.
9. Dyskomfort również może być częścią procesu
Podczas wspólnej pracy mogą pojawić się emocje, napięcia, opór albo momenty, w których masz ochotę się wycofać.
Nie oznacza to automatycznie, że dzieje się coś niewłaściwego. Czasami właśnie w takich chwilach zaczynamy widzieć coś, czego wcześniej nie dostrzegałyśmy.
Nie chodzi jednak o przekraczanie siebie na siłę. Chodzi raczej o ciekawość: „Co się teraz we mnie dzieje i czego mogę się z tego dowiedzieć?”.
10. Moja rola jako prowadzącej
Moją rolą jest nie tylko przekazywanie wiedzy, ale także dbanie o ramy naszej wspólnej pracy.
Pilnuję zasad, czasu, bezpieczeństwa i jakości procesu. Czasami oznacza to również zatrzymanie jakiejś sytuacji, postawienie granicy albo zwrócenie uwagi na coś, co dzieje się w grupie.
Myślę o swojej roli trochę jak o strażniczce kręgu — osobie, która dba o to, żeby przestrzeń, którą razem tworzymy, pozostała bezpieczna, żywa i sensowna.
11. Spotkania z włączoną kamerą
Podczas spotkań pracujemy z włączonymi kamerami.
Widzenie siebie nawzajem bardzo pomaga w budowaniu kontaktu, zaufania i poczucia rzeczywistej obecności w grupie. Dlatego kamera nie jest tutaj wyłącznie kwestią techniczną, ale częścią naszej wspólnej pracy.
Oczywiście może zdarzyć się problem techniczny albo moment, kiedy z jakiegoś powodu będziesz potrzebowała na chwilę wyłączyć kamerę. Wystarczy wtedy powiedzieć o tym grupie. Nie traktujemy jednak pracy bez kamery jako naszego codziennego sposobu uczestnictwa.
12. Przestrzeń podczas spotkań
Na czas zajęć postaraj się zapewnić sobie miejsce, w którym możesz swobodnie mówić, słuchać innych i być naprawdę obecną.
Ze względu na prywatność wszystkich uczestniczek ważne jest, żeby podczas spotkania w tym samym pomieszczeniu nie przebywały osoby, które mogłyby słyszeć rozmowy grupy — partnerzy, dzieci, domownicy czy inne osoby.
Oczywiście może zdarzyć się, że ktoś na chwilę przejdzie w tle albo niespodziewanie wejdzie do pokoju. To normalne. Chodzi przede wszystkim o to, żeby nie była to stała sytuacja podczas zajęć.
Zwierzęta są oczywiście mile widziane, dopóki nie utrudniają Ci uczestnictwa i nie zakłócają spotkania.
Dbając o swoją przestrzeń, dbasz jednocześnie o komfort, prywatność i poczucie bezpieczeństwa całej grupy.
Najważniejsza zasada jest właściwie bardzo prosta: bądźmy ze sobą w kontakcie.
Nie musisz być idealną uczestniczką, zawsze pełną energii, gotową do mówienia i głębokiej pracy. Zależy mi natomiast na obecności, szczerości, komunikowaniu swoich granic i świadomości, że przez czas trwania programu tworzymy tę przestrzeń razem.
13. Płatności i zobowiązanie do całości procesu
Przystąpienie do kursu oznacza decyzję o udziale w całym programie.
Jest to proces zaprojektowany jako całość — wszystkie spotkania są ze sobą powiązane i tworzą jedną drogę.
Płatność rozłożona na miesiące nie oznacza, że możesz w dowolnym momencie zrezygnować bez konsekwencji finansowych.
Rezygnacja z uczestnictwa w zajęciach nie zwalnia z obowiązku opłacenia całości programu (24 spotkań).
Dołączając do programu i dokonując wpłaty deklarujesz że zgadzasz się na powyższe zasady.
